83 lata polskiego hymnu narodowego

„Pieśń Legionów Polskich we Włoszech” została napisana przez Józefa Wybickiego między 16 а 19 lipca 1797 roku w miejscowości Reggio nell'Emilia, w ówczesnej Republice Lombardzkiej dla uświetnienia uroczystości pożegnania odchodzących z Reggio legionistów i Tam właśnie została odśpiewana po raz pierwszy. 

Z frontu walk przeniknął do żołnierskich rodzin, gdzie obok kultu żołnierzy pełniących służbę w imię Boga- Honoru i Ojczyzny powstawały oazy patriotyzmu polskiego wśród historycznej zawieruchy zaborów i niewoli państwa.

Natomiast 26 lutego 1927 roku Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, kierowane przez Ministra w rządzie Józefa Piłsudskiego- Gustawa Dobruckiego, wydało okólnik (czyli odgórne zalecenia do podległych mu jednostek), w którym ogłosiło czterozwrotkowy tekst „Mazurka Dąbrowskiego” jako hymn państwowy.

Od 83 lat tekst i melodia towarzyszą wszystkim uroczystością państwowym, uświetniają zwycięstwa polskich sportowców.

Obecnie kwestie polskich symboli narodowych reguluje ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 235, poz. 2000).

Zgodnie z załącznikiem nr 4 Ustawy, tekst hymnu narodowego brzmi:

Jeszcze Polska nie zginęła,
Kiedy my żyjemy.
Co nam obca przemoc wzięła,
Szablą odbierzemy.

Marsz, marsz Dąbrowski,
Z ziemi włoskiej do Polski.
Za twoim przewodem
Złączym się z narodem.

Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę,
Będziem Polakami.
Dał nam przykład Bonaparte,
Jak zwyciężać mamy.

Marsz, marsz...

Jak Czarniecki do Poznania
Po szwedzkim zaborze,
Dla ojczyzny ratowania
Wrócim się przez morze.

Marsz, marsz...

Już tam ojciec do swej Basi
Mówi zapłakany —
Słuchaj jeno, pono nasi
Biją w tarabany.

Marsz, marsz...